Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

ทำวีซ่าไปต่างประเทศ

การเดินทาง

ไปต่างประเทศ เป็นเรื่องควรจะต้องวางแผนก่อนจะเดินทาง เพราะไม่ว่าจะเป็นตั๋วเครื่องบิน โรงแรม ที่พัก หรือประกันการเดินทาง ซึ่งต้องเตรียมตัวให้ดีก่อน โดยเฉพาะเรื่องวีซ่า ไม่ใช่แค่ นึกอยากจะไป ก็เดินไปซื้อตั๋ว แล้วก็ไปได้เลน ซะเมื่อไร ?

visaR

หลายประเทศ ก็ไม่ต้องทำวีซ่า แต่บางประเทศก็ต้องทำวีซ่าล่วงหน้า กว่าจะผ่านการพิจรณาได้ เงื่อนไขแต่ละประเทศ ก็แตกต่างกัน จึงจำเป็นต้องทำความเข้าใจให้ตรงกันเสียก่อน คุณสามารถ ศึกษาหาข้อมูลต่างได้ http://www.plan-travel.com/visa.html ถ้าอ่านแล้วก็ยัง ‘งง’ ก็เมล์เข้าไปถามหรือ จะโทรสอบถามก็ได้  ปรึกษากันได้ไม่มีค่าใช้จ่าย

บริษัท แพนทราเวลดอดคอม จำกัด

ประกาศรับสมัครงาน เจ้าหน้าที่ หลายตำแหน่ง เพื่อรองรับการขยายตัวในปี 2557

สนใจสามารถติดต่อผ่านทางเว็บไซต์ ของบริษัท ได้ที่ http://www.plan-travel.com/job.html

หากคุณรักความก้าวหน้า พร้อมที่จะเรียนรู้ เรื่องราวใหม่ๆ ชอบการท่องเที่ยว

ตำแหน่ง 

  • โปรแกรมมิ่งเขียนเว็บ ทำเว็บไซต์ (php)
  • เจ้าหน้าที่กรอกข้อมูลวีซ่า
  • คนเขียนโปรแกรมทัวร์

90/11 ถนนท่าข้าม แขวงแสมดำ บางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร 10150
90/11 Thakham Rd., Samaedam, Bangkhuntian Bangkok 10150

ปารีสวันที่4

วันที่สี่

รุ่งเช้าวันอังคาร งดจ๊อกกิ้งหลังจากจัดการเบรกฟาสท์ของโรงแรมเรียบร้อย เดินเรื่อยๆเรียงๆเป็นพระยาน้อยหอบเมีย ลูก หลานชมร้านรวงทั่วๆไป เพลินตาเพลินใจยิ่งนัก พักใหญ่ต่อรถเมล์สีเขียวสวยสู่นอตเตรอดาม มหาวิหารใหญ่โคตรๆแห่งหนึ่งของปารีส ดังที่สุด ใช้เวลาสร้างนานที่สุด ไม่แน่ใจว่าเป็นโบสถ์หลวงอันดับ1 เทียบเท่าพระอารามวัดพระแก้วบ้านเราหรือไม่ มหาวิหารนอตเตรอดามเป็นหนึ่งในเบญจภาคีสัญลักษณ์ของปารีส อันประกอบไปด้วย หอไอเฟล, ประตูชัย, จัตุรัสเดลาคองคอร์ด, โบสถ์สะเขรอะ และนอตเตรอดาม หน้ามหาวิหารเป็นลานกว้าง มีจุด ground zero ไว้ให้เหยียบเล่น เชื่อกันว่าเหยียบแล้วจะได้กลับไปที่ปารีสอีก ที่ตั้งของโบสถ์เป็นเกาะทรงแหลมยื่นโผล่ในแม่น้ำแซนน์ นั่งเรือชมก็สวยมากๆโดยเฉพาะหน้าน้ำสูงๆเต็มตลิ่ง

นอตเตรอดามมีเซนต์หรือนักบุญดังๆของปารีสเป็นเจ้าวัดในอดีตหลายสิบองค์ สังเกตได้จากประตูหน้าทรงครึ่งวงกลมสามเหลี่ยมด้านบน ปูนปั้นของท่านเหล่านี้ดูเข้มขลัง น่าเลื่อมใสศรัทธาเป็นที่ยิ่ง ภายในถ่ายรูปได้ กระจกสีเพนท์มือโบร้าณโบราณสวยเตะตาต้องใจ จนต้องแหงนมองเป็นนาน โดยตรงกลางซ้ายมือบานกลมๆสีน้ำเงิน ยามต้องแสงสว่างภายนอกแล้ว ดูจากข้าง

ยามเช้า

ในไม่น่าเชื่อว่าศรัทธาและฝีมือคนสมัยก่อนจะเก่งเพียงนี้ พื้นราบตรงกลางมีแท่นพิธีตั้งด้านใน ดูศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก โบสถ์ทั้งหลังเป็นปูนปั้นเปลือยไม่ลงหรือทาสี สองข้างด้านในมีรูปปั้นทั้งพระเยซูและเซนต์ต่างๆตั้งอยู่ในช่องในซุ้มรายเรียงเคียงกันไปตลอดผนังโบสถ์สองด้าน ด้านหลังซ้ายมือมีโมเดลทำด้วยไม้เนื้ออ่อนตั้งอยู่ในตู้พลาสติก(เซลลูลอย) ถัดมาเป็นโมเดลจำลองการก่อสร้างโบสถ์นอตเตรอดามเมื่ออดีต ก่อนออกจากโบสถ์ ขอพรพระเจ้า ทำบุญวางเทียน แล้วออกสู่ด้านหน้าโบสถ์สงสัยนักว่าคนเข้าแถวยาวเหยียดด้านข้างประตุทางออกทำไม เงยหน้าขึ้นไปได้คำตอบทันที เป็นการรอซื้อตั๋วขึ้นไปด้านบนของโบสถ์เพื่อชมวิวเมืองปารีส

ตรงข้ามด้านหน้ามหาวิหารจะเห็นตึกสูงโอฬารตระการ มีโปลิศซี่หนุ่มขาวสูงยาวเข่าดี ยูนิฟอร์มสุดเท่ ยื่นตระหง่านเป็นทวารแมนตรวจตราคนเข้า พยายามสื่อสารว่า เราเป็นมิตรเก่าซาโกซี่ มันไม่เชื่อ เลยอดเจอเพื่อนประธานาธิบดี

คุณพระแห่งเซนต์นอตเตรอดามประทานพรเป็นอากาศแสนดีราวๆ 16-17 อาศาซี เมฆพอสมควร ไม่มีฝน กับร่างกายสุขใจเท้า พูดถึงเรื่องเท้าของเราๆท่านๆ บอกได้อีกอย่างว่าโคตรสำคัญยกกำลังไม่รู้จบ คนที่ตั้งใจลุยสุยคุยกับปารีเวียนนั้น คุณภาพและสุขภาพเท้าต้องเกินร้อย ขาทั้งสองเป็นดาวินชี่โค้ดไขปริศนาทั้งหมดของปารีส มิใช่เพียงแค่โมนาลิซ่า หารองเท้าเบาหุ้มส้น จะเป็นหนังหรือรองเท้ากีฬา กติกาปารีสไม่ได้บังคับ ขอให้ใส่แล้วเดินสบายทั้งวันทั้งคืน ประมาณวันละ 14-15 ช.ม.เป็นใช้ได้ (ใครที่ซื้อรองเท้าใหม่ ให้ลองใส่ก่อนสัก 1 อาทิตย์กำลังสวย) เท้าป่วย เท้าเป็นไข้ หรือพลิกแพลงตะแคงเดิน พูดได้คำเดียวว่าจบกัน เว้นแต่เหล่าสาวกชะโงกทัวร์หัวละ 6-7 หมื่นที่กินอยู่หรูเลิศ แต่แวะเที่ยวตามโปรแกรมแบบรู้งูๆปลาๆ บางทริปไกด์ฉลาดไม่ให้ลงเดินสัมผัสดิน ชี้ไม้ชี้มือบอกเล่าเก้าสิบที่มาที่ไปพอเป็นกระสาย แล้วลูกทัวร์ก็ยกหัวดูสิ่งต่างๆเช่นว่า ตี๋ทนายจึงเรียก ชะโงกทัวร์


ข้ามสะพานหลังนอตเตรอดาม เดินเลียบแม่น้ำแซนน์แบบไม่เร่งรีบ เห็นภาพและหนังสือเก่าๆวางขายหลายร้าน สะดุดตากับภาพ 3 มิติ เดอะบีทเทิล 2 ภาพ ขออนุญาตถ่ายรูป คนขายโบกมือเซย์ นอง นอง เลยอดรูปสวยโบราณมาโชว์ ภาพเขียนcopy หรือหนังสือแถวนี้ไม่ใช่ของถูกนะจ๊ะ เขาถือว่า นักประพันธ์หรือจิตรกรของเขารังสรรค์งานแต่ละชิ้นด้วยจิตวิญญาณตามวิชาชีพ ไม่ใช่แบบขอไปที

พักใหญ่ลำไส้เล็กกระตุกน้ำย่อยกระเพาะ เหมือนสั่งว่า 6 ช.ม.นับแต่อาหารมื้อเช้า ฉันควรมีอะไรลงมายาไส้บ้าง เลยต้องหาร้านอาหาร จากถนนหน้าทำเนียบเพรสซิเดนท์ซาโกซี่ ข้ามแซนน์ไปฝั่งตรงข้าม เดินเลยไปชั่วต้มน้ำเดือด ด้านขวาของถนนเป็นโบสถ์ไม่เล็กไม่ใหญ่ ซ้ายมือฝั่งตรงข้ามมีร้านอาหารจีนชื่อ มิรามา ขายเป็ดย่าง, เกี๊ยวหมี่ และ ราดหน้า ขึ้นชื่อระดับ 5 ดาวหมึกแดง ไม่รีรอและไม่ถามไถ่อะไรมาก นั่งโต๊ะ อ่านเมนู หูแว่วได้ยินคนเสิร์ฟมีอายุกลางคนพุดแต้จิ๋ว ตี๋ทนายดีใจจัง มื้อนี้ไม่ต้องแกะเมนู เดาผิดเดาถูกเหมือนที่ผ่านมา ส่งภาษาจีนโต้ตอบไปมา อวดดีสอนคนขายว่า เส้นก๋วยเตี๋ยว ผักคะน้า ผัดกับหมู ใส่น้ำซุปปนแป้ง คนไทยเรียก ราดหน้า อาเฮียสวนผลัวะเป็นภาษาไทยบอก ราดหน้า ซะทีแรกก็หมดเรื่อง ไม่ต้องคุยนาน อ้าว งานนี้ตี๋ทนายหน้าแตกยับ สั่งบะหมี่เกี๊ยวกุ้ง บะหมี่เป็ดย่างชิ้นใหญ่ขนาด ¼ ตัว(ราคา 8.9 ยูโร) กับราดหน้าจานพูนๆ รสชาติถูกปากน้องๆร้านฮั่วเซ่งฮง เยาวราช นอกจากที่สั่ง 3 อย่างนี้แล้วยังมีตามสั่งอีก 3หน้าเมนู ถ้ามีโอกาสและคิดว่าหาไม่ยาก ไปลองลิ้มชิมรสดูนะครับ

ท้องอิ่มยิ้มออกบอกคนนอนเตียงเดียวกันว่า วันนี้วันอังคารหวานแหววแววชมพู ดูนังโมกับเยี่ยมพี่วีนัสน่าจะดี ทันเท่าความคิดแป๊บเดียวถึงลูฟท์ ลงรถสงสัยทำไมคนบางตาจัง ที่ไหนได้ ทุกวันอังคารคือวันปิดทำการ ลืมสนิท เตรียมตัวไม่ดีบางเรื่องเลยเปลืองโดยใช่เหตุ อย่าเอาอย่างเลียนแบบตี๋ทนายล่ะ พลาดจากลูฟท์จูบแฟน ปั๊กดองตระกองกอดขึ้นรถเมล์สวยสีเขียว บ่ายโฉมหน้าไปสะเขรอะ Sacre-Coeur ขาทั้งคู่ยังพอมีกำลัง แม้จะบ่ายแก่สี่โมงเศษเลย ขึ้นเนินเดินฝืนสู่มองมาร์ตที่อาร์ทติสตั้งร้านเขียนรูปสดๆ ทั้งแก่ทั้งหนุ่มสุขุมลุ่มลึก ทั้งสาวแก่แม่หม้ายคล้ายๆคุณป้าบ้านเรา ทั้งรูปสีฝุ่น สีชอล์ก สีน้ำมัน แลเงาขาวดำ ตั้งแสตนด์วางขายในราคาที่จับต้องยาก แม้จะเป็นเพียงภาพเล็กๆ 4 x 6นิ้ว ข้อบังคับการเดินสัมผัสจิตรกรพวกนี้ ห้ามถ่ายรูปเด็ดขาดทุกกรณี สิทธิความเป็นส่วนตัวของฝรั่งทุกประเทศได้รับการยอมรับและอยู่เหนือกติกามารยาทใดๆ กะเหรี่ยงเอเชียต้องเรียนรู้ ไม่ล่วงละเมิดเตลิดไกล ทำอะไรตามอำเภอใจ มิฉะนั้นฉันขอบอกว่าsorry แวะร้านขายภาพเบญจภาคีปารีส 6 ใบ 5 ยูโร วื้อม้วนติดกระเป๋าแล้วปีนบันไดขึ้นสะเขรอะ

This slideshow requires JavaScript.

โดมใหญ่ที่ตั้งตระหง่านบนยอดเขาใหญ่ปานพระปฐมเจดีย์บ้านเรา ดูยังไงก็ไม่เหมือนเจดีย์ชเวดากอง สัมผัสแรกในท้องพระโรงดูมโหฬาร ตระการยิ่งนัก ภาพพระเยซูใส่ชุดขาวพระพักตร์ยิ้มแย้ม กางมือขวาซ้ายคล้ายแผ่เมตตาแด่สรรพสัตว์โลกทั้งมวล ขณะนั่งเก้าอี้อธิษฐานจิต สะดุ้งเฮือกกับเสียงเจ้าหน้าที่นิโกร no photo no photo ดังลั่นห้องโถงใหญ่ ทำเอาคนถ่ายได้อาย เดินซุกหน้าหายไปในกลุ่มผู้คนที่หนาแน่น เดินดูปูนปั้นเซนต์ต่างๆ ศิลปกรรม จิตรกรรม ประติมากรรมสารพัด มาหยุดที่ปูนปั้น Sacre-Coeur เท่าตัวจริง รู้บัดเดี๋ยวนั้นเป็นผู้สร้างมหาวิหารแห่งนี้ ลบล้างความเข้าใจในครั้งแรกว่าเป็นชื่อ เนินเขาอันเป็นที่ตั้ง จุดเทียนถ้วยกลมเล็กเส้นผ่าศูนย์กลาง นิ้วครึ่ง ราคา 2 ยูโร พร้อมอธิษฐานขอพรตามประเพณี แล้วแวะร้านขายของที่ระลึกของโบสถ์ ได้ไม้กางเขนทองเหลืองรมดำ อันละ 6 ยูโรไปฝากเพื่อนคนไทย ได้ปูนเปลือยพระแม่มารีไปฝากพรรคพวกวัดพระแม่อัมพวา สมุทรสงคราม 1 องค์ 35 ยูโร

Sorti ลงสู่ลานกว้าง เป็นขั้นบันไดหน้ามหาวิหาร นั่งพักขา ดูปารีสมุมกว้างจากยอดเขา เห็นตูร์ไอเฟลอยู่ลิบๆ บอกในใจอีก 2 วันเจอกันทั้งเช้าและกลางคืน ศิลปินนักร้องบริเวณเชิงบันไดกำลังขับกล่อมประสานเสียงกับทัวร์ริสต์ที่อารมณ์คล้อยตาม ดังกระหึ่มกลางแจ้งไพเราะเพราะพริ้งปานอยู่ในโอเปร่าเฮาส์กลายๆ ถ่ายรูปมุมสวยรวยบรรยากาศรอบๆ แล้วลงรถไฟฟ้าด้านข้างสู่ด้านล่างเพื่อตรวจสอบว่ามีอะไรที่จะทำให้ต้องเสียดุลยูโร ด้วยการจับจ่ายใช้สอย ซื้อของกิน ของใช้ใดๆหรือไม่ เดินดูอยู่เกือบชั่วโมงสรุปไม่มีของชวนซื้อแม้แต่ชิ้นเดียว จับรถเมล์สีเขียวสวยกลับการ์เดอเลส์

คืนนี้เข้านอนเร็วเพราะรุ่งขึ้นจองตั๋วรถไฟไปเที่ยวสตราสบวร์ก สะดุ้งตื่นกลางดึกห้าทุ่มเศษ ปาริเซียนหนุ่มขี้เมากลุ่มใหญ่ดื่มกินสูบเม้าท์ อีโล้งโช้งเช้ง นอนไม่หลับ ลงไปฟ้องฟร้อนท์ของโฮเต็ล ได้เรื่องทันทีฟร้อนท์ให้พาไปที่ห้องต้นเหตุ ให้ตี๋ทนายยืนหน้าห้อง ฟร้อนท์เคาะประตูเรียกจำเลยออกมาอธิบายความถึงความเดือดร้อนของแขกร่วมโรงแรม พร้อมขู่ว่าหากไม่เชื่อฟังจะเรียกตำรวจมาจัดการ เสียงเอะอะโวยวายไร้มารยาทหายเป็นปลิดทิ้ง ควรจำไว้ว่าสิทธิการเข้าพักในโรงแรม, อพาร์ทเมนท์, โฮสเทล หรือโฮมสเตย์ใดๆ มาตรฐานกฎหมายทั่วโลกเคารพความเป็นส่วนตัวที่เงียบสงบ ไร้เสียงรบกวนเหมือนกันหมด ฉะนั้นจะเป็นคนท้องถิ่นหรือคนต่างถิ่นเท่าเทียมกันในเรื่องดังกล่าวกับอีกหลายๆกรณีที่จะทำความรู้จักในโอกาสต่อไป

คิดวางแผนเที่ยว ต้อง Plan Travel dot Com

วันที่สาม

Orange ปารีส สีส้มถูกใจ

เช้าวันจันทร์ วันทำงาน ผู้คนและรถราเดินวิ่งกันขวักไขว่ หลังเบรกฟาสท์ที่เหมือนเดิมของโรงแรม ตี๋ทนายและพลพรรคเดินข้ามถนนไปโบสถ์ที่อยู่เยื้องๆโฮเต็ล ให้มาดามทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ผู้ที่มาขอเมื่อคืนนี้ จากนั้นก็นั่งรถเมล์เล่น ขึ้นคันนี้ต่อคันโน้น ชมเมืองไปตามเรื่องตามราว อันนี้เป็นความต้องการของมาดามอีกนั่นแหละ รถเมล์ที่ปารีสขึ้นง่าย ที่ป้ายรถเมล์มีป้ายบอก ว่าไปไหน ผ่านที่ไหนบ้าง รถที่เราจะขึ้นจะมาเมื่อไร กี่นาทีจะมา (อันนี้อีกชาติบ้านเราก็ยังทำไม่ได้) ดูให้ดีไม่มีหลง ขึ้นไปบนรถแล้วก็ยังมีป้ายบอกอีกเช่นกัน บางสายบนรถมีป้ายตัววิ่งบอกด้วยว่า อีกกี่นาทีจะถึงป้ายไหน หรือกี่นาทีจะถึงสถานีปลายทาง เราซื้อตั๋วอาทิตย์ขึ้นลงกี่ร้อยรอบได้ตามชอบใจ ตี๋ทนายไม่ชอบหรอกนั่งรถเมล์ มันช้า รถก็ติด อยากไปช้อปปิ้งมากกว่า แต่มาดามชอบก็เลยต้องตามใจหน่อย ตี๋ทนายใจไปถึงประตูชัยใหม่แล้ว

ด้านนี้ สำหรับผู้ชื่นชอบเฟอร์นิเจอร์

ถนนที่ผ่านบางแห่งดุแคบนิดเดียว รถเมล์สวยสีเขียวคันโตยังวิ่งสวนกันได้ ช่างสามารถ เกือบครึ่งวันมาดามถึงไฟเขียวให้ช้อปปิ้ง ลงรถเมล์แถวศาลากลาง Hotel de Ville ลงรูนั่งรถใต้ดินสาย 1 ปลายทาง La Defense ด้านบนสถานีเป็น ประตูชัยใหม่ สองข้างเป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่ โรงหนัง Imax โรงแรม หน่วยราชการ บริษัทข้ามชาติต่างๆ และลานกว้างที่วันฟ้าเปิดจะมองเห็นไกลไปถึงประตูชัย เลยไปถึงประตูชัยเล็ก

ป้ายบอก เส้นทางวิ่งของรถเมล์ปารีส

หลังจากนัดแนะเวลาเจอกันกับมาดามและลูกหลานแล้ว ตี๋ทนายพุ่งตรงไปร้าน Castorama เป็นร้านขายอุปกรณ์ ไฟฟ้า เครื่องไม้ เครื่องมือช่าง เดินขึ้นเดินลงดูของถูกใจอยู่เป็นหลายชั่วโมง ได้ของถูกเงิน ถูกใจหลายหลาก ของบางอย่างอยากได้แต่ไม่มีปัญญาเอากลับมา ต้องตัดใจ ออกจาก Castorama เดินไป Auchan ซุปเปอร์มาร์เก็ตใหญ่โตมี 2 ชั้น มีของให้เลือกซื้อมากมาย ของที่ขายราคาถูกกว่า Monoprix เป็นที่นิยมชมชอบของชาวปารีเซียน ถือของเต็มสองมือและหนึ่งเป้ ไปเจอกับพลพรรคที่จุดนัดพบ นั่งรถเมโทรกลับการ์เดอเลส์ เก็บข้าวของที่ซื้อมา

ผนังโบสถ์ไทยมีภาพจิตรกรรม โบสถ์ฝรั่งมีสแตนกลาส

จากนั้นล้างหน้าล้างตา แต่งหนาทาแป้งใหม่ ไปเดินเล่นชองเซลิเซ่ก่อนค่ำ เดินดูคน พอเมื่อยได้ที่ ก็ลงรูไปหาซื้อเสบียงแถวโรงแรมที่พักไปปิกนิกในห้องพัก ได้ไก่ย่างตัวอ้วนหอม ได้ไวน์ดีปี 2008 ขนาดมาตรฐาน 750 ml ดีกรี 7.5 มาหนึ่งขวด ราคา 3.99 ยูโร ลองลิ้มชิมรส อุวะ! รสชาติใช้ได้เลย ไวน์ที่ปารีสมีเป็นสิบเป็นร้อยยี่ห้อ ถูกๆทั้งนั้น กินอาหารเย็นแกล้มไวน์อิ่มแล้ว หยิบกาต้มน้ำที่เอาไปจากบ้าน ต้มน้ำกินกาแฟ 1 ถ้วย กาแฟ 3 in 1 ต้องเอาไปจากบ้าน เพราะที่ปารีสไม่มี 3 in 1 ขาย จากนั้นก็ห้องใครห้องมัน

ร้านรวงภายในบริเวณประตูชัยใหม่

ประตูชัยใหม่ มองจากลานกว้างด้านหน้า

ป้ายบอกสายรถเมล์ ที่ปารีส

ปารีสวันต่อมา

ปารีส วันที่สอง วันอาทิตย์ 11 ตุลาคม 2552
เช้าวันแรกในปารีส ตื่นตีสี่ ตื่นไปจ๊อกกิ้ง อากาศเย็นสบายราว 10 กว่าองศา
วิ่งไปเหลือบดูสองข้างทางของบลูเลอวาร์ด ให้รู้ว่าอะไร ที่ไหน ยังคงเห็นผับบาร์ร้านเหล้าเต็มไปด้วยผู้คน
บอกแล้วพวกเขากินเที่ยวยันสว่าง มีคนทักทายเป็นระยะ
เข้าใจว่าเราเป็นจาปอง หรือชีนัวร์ สวนกลับบอก “ไตลอง” ถามต่อไตลองอยู่ส่วนไหนของจาปอง สนุกและเป็นกันเองมาก วิ่งเสร็จกลับที่พัก
ที่ซุกหัวนอนเป็นโรงแรม 2 ดาว ตั้งอยู่บนบลูเลอวาร์ด ย่านการ์เดอเลส์ เป็น 2 ดาว
ระดับกลางที่ดารดาษอยู่ทั่วไปทั้งถนนใหญ่ ซอกเล็กซอกน้อย ห้องพักขนาด 30 ตารางเมตร ราวๆบ้านเอื้ออาทรนั่นแหละ
พอมีที่วางกระเป๋า 2 ใบ ที่ว่างนิดหน่อย เตียงใหญ่นอน 2 คน ไว้ปล้ำกอดกับแฟน
ห้องน้ำพอใช้ได้ คืนละ 80 ยูโร รวมอาหารเช้า จองล่วงหน้าก่อนไป 1 เดือน พักกี่วันกี่อาทิตย์ก็ไม่ส่วนลด
ไม่มีใบเสร็จรับเงิน นอกจากสลิปเครดิตการ์ด
อาหารเช้าของแถมมีแค่ปาท่องโก๋ปารีส (ครัวซอง) กับขนมปังฝรั่งเศสก้อนรีๆเหมือนลูกรักบี้พอประมาณ ทาแยม ป้ายเนย กลั้วคอด้วยกาแฟ ชา โกโก้ นมสด ที่เสิร์ฟเป็นเหยือกเล็กๆ หมดแล้วขอใหม่ได้
ไม่มีผลไม้หรืออื่นๆเหมือน 3 ดาวที่เคยพัก
บำรุงท้องไส้ครบถ้วนพออยู่ถึงเที่ยงวันแล้ว มุ่งตรงลงใต้ดินไปตลาดนัดเจ เจ ปารีส เล่าลือกันว่าใหญ่สุดของอียู ก้าวแรกที่ขึ้นจากรูเมโทร เดินน้อยนิดติดร้านค้าข้างถนนสักหนึ่งเพลินเข้ารัศมีตลาด กลิ่นอายของถูกโชยเข้าจมูกฉับพลัน

ทำเลด้านหน้าหรือจะเรียกว่า ทำเลทอง ร้อยละ 90 เป็นร้านขายเสื้อกันหนาว, เสื้อยืด, เครื่องหนัง, รองเท้าปลอมแท้ยี่ห้อดัง

ขึ้นชั้นขายดาษดื่น บอกเตือนท่านๆว่า สินค้าพวกนี้ตาดีได้ ตาร้ายเสีย ไม่เก๋าจริง ไม่รู้จริง อย่ามาเสี่ยงซื้อเป็นเด็ดขาด

เลยเข้าไปช่วงกลางๆตลาด มีทั้งของเก่าโบราณ ทั้งเฟอร์นิเจอร์ หลากอย่างหลายสไตล์ เก้าอี้ โต๊ะ ตู้ เตียง ตั่ง ที่นั่ง โซฟา กระจกสโนไวท์ ไหปลาร้าปาริเซียน มีขายเป็นร้านแบ่งเช่า เจ เจบ้านเรายังไงปารีสอย่างนั้น ต่างกันที่ทางเดิน ที่ปารีสปูพรมแดงให้เดินหรูโก้โอ่อ่า

เชื่อเถอะเป็นเทคนิคการขาย จิตวิทยาการเอาใจลูกค้า ตี๋ทนายวัยปลายใกล้เกษียณสนใจโซนของใช้แล้ว บ้านเราเรียกของมือสอง เพราะเป็นยูโรโซนจึงมีสินค้าเปี่ยมคุณภาพนานาชนิด บางร้านต่อราคาได้ บางคนต่อหน่อยเดินหนีเข้าร้าน

นิสัยสันดานอย่างนี้ปารีสเยอะมาก

ผู้อ่านท่านผู้มีอุปการคุณทุกท่านที่เคยเดินตลาดนัด ไม่ว่าจะเป็นเยอรมัน ออสเตรีย สวิส เชก หรือแม้กระทั่งอังกฤษจะทราบดีว่า

ของพวกนี้มีการตั้งราคาสูงๆเว่อๆ เผื่อการต่อแทบทั้งนั้น บางชิ้นคนขายบอก 5 ยูโร สุดท้ายขายให้เราในราคา 1 ยูโร

ไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัวหรอก ต่อเข้าไปเถอะ มีอยู่ร้านหนึ่งตี๋ทนายประทับใจกับมีดบังตอสแตนเลสด้ามไม้ มันบอก 10 ยูโร ต่อ 5 ยูโรมันทำหน้าเหม็น ไม่พูดไม่จา เดินเลี่ยงไปทางอื่น ดูท่าทางเดาออกเลยว่า กูไม่ขายมึงหรอก ต่อบ้าบอคอแตกอะไรวะ

ที่ไหนได้เดาผิดถนัด พอจะเดินออกจากร้าน มันตะโกนขอเป็น 8 ยูโร เสร็จเราซิมุขนี้ ยังไง 5 บาทได้แน่

สาวเท้าแกล้งเดินหน้าลูกเดียว และแล้วบังตอเล่มโปรดก็เป็นกรรมสิทธิ์โดยชอบของเรา

งานศิลปะ ต้องค่อยดูทั้งใกล้ๆและไกลๆ ค่อยๆดู ไม่ต้องรีบร้อน

ความใหญ่ของตลาดทำให้ต้องเลือกเจาะว่าจะซื้ออะไร

เดินเรื่อยเปื่อยไม่ได้เวลาจะหมด ออกจากร้านบังตอซื้อเกาลัดย่างกระเทาะเปลือกของแขก 15 เม็ด 2 ยูโร  อร่อยแปลกแตกต่างจากบ้านเรา

สักครู่ผ่านร้านขายอุปกรณ์เครื่องใช้ ไม้สอย เสื้อผ้าของทหารฝรั่ง มีทั้งเก่าและใหม่ แวะดูด้วยความสนใจ

ต่อราคาได้พอประมาณ ดูโหวงเฮ้งคนขายกับเจ้าของผิดมหันต์

ต่อรองสินค้าหลายชิ้นกับคนขายผิวขาว เสร็จแล้วจะจ่ายเงินกับคนดำ ดันคิดราคาตามป้าย

กะเหรี่ยงตี๋ทนายบอกคนขาวให้ราคากับเราแล้วไง มันบอก

“นั่นลูกจ้าง บอกราคาเราผิด” เราเลยต้องยอมในราคาสุดๆของเถ้าแก่ดำ

ผ่านร้านขายขนมหวานเรียงรายเป็นเต้นท์ยาวสุดลูกหูลูกตา

เลยผ่านทุกร้านชายตาส่งซิกกับสาวสวยหมวยปาริเซียนบางคน แล้วรีบลงรูไป ตลาดนัดคลองถมดีกว่า

วางขายแบกะดิน เหมือนคลองถมบ้านเรา

วางขายแบกะดิน เหมือนคลองถมบ้านเรา

บางร้านใจดี มีของขบเคี้ยววางไว้หน้าร้าน ให้กินฟรี

บางร้านใจดี มีของขบเคี้ยววางไว้หน้าร้าน ให้กินฟรี

บ่ายคล้อยสามโมงขึ้นจาก รู ควักขนมปังที่ซื้อจาก Monoprix 10 ชิ้น 1 ยูโร

ขึ้นมาเคี้ยวรวมกับเม็ดมะม่วงหิมพานต์ที่เอาไปจากบ้านเป็นของว่างยามบ่าย

กับน้ำประปาดื่มได้ของปารีส น้ำประปาปารีสเขารับประกันกินได้โดยไม่ต้องต้ม ไม่ต้องกรอง

ร้านMonoprix ตั้งอยู่แทบจะทั่วปารีส ของที่ขาย หิ้งบนชั้น หรือวางกับพื้นถูกกว่าที่อื่นๆ

พูดไปก็คือ บิ๊กซี บ้านเรา คุณภาพของกินของใช้ถือว่าอยู่ในระดับ B อัพเกรด

ให้ไฮโซก็ต้องร้านคุณมานพ MANOP คงเลียนแบบ Monoprix เพียงแต่ขายสินค้าอุปโภคบริโภคเกรดเดียวกับ ท็อปซุบเปอร์มาร์เก็ต

ตลาดคลองถมปารีส ด้านหน้าทางเข้าเป็นของแบกะดิน เลยเข้าไปข้างในจึงจะเจอสินค้าเก่าปนใหม่ ที่นี่ดีอย่างต่อรองราคาได้ทุกร้าน อยู่ที่เทคนิคของคนขายคนซื้อ บางชิ้นบางอย่างถูกใจ แม้ราคาจะไม่ได้ดังใจขอให้ซื้อไปเถอะ ถูกกว่าที่อื่นในปารีสแน่นอน ควรใช้เวลาที่นี่สักสองสามชั่วโมง ย่างก้าวช้าๆ ตาดู หูฟัง จะได้อรรถรสการซื้อขายที่หาไม่ได้ในบ้านเรา

ตี๋ทนายได้ของเต็มเป้ เดินแบกตัวโทรกลับ การ์เดอเลส์

เข้าที่พักเอาของเก็บก่อนไปดินเนอร์กันที่ร้านอาหารจีน ใกล้ๆโรงแรม กินอิ่มพุงกาง จ่ายค่าเสียหายไป 58 ยูโร สำหรับ 5 คน

สารพัด สารเพ สารพัน

Plan-Travel.com

ปารีส มั่ว

ยืนเรียกแขก กันตรงทางขึ้น-ลงเมโทรเลยต่อจากความเดิมต่อที่แล้ว

บ่ายแก่ๆวันเสาร์ วันที่มาถึงแถวโรงแรมนั้น ตลึงกับพี่ดำและพี่มืดรวมทั้งน้องหมึกเดินยั้วเยี้ยเต็มย่านนี้ไปหมด ร้านทำผมมีมากมายหลายสิบ แต่ก็ยังไม่เพียงพอ ลูกค้าตรึม รอนั่งต่อแถวตอนเหมือนซื้อของ เยอะแยะมากล้นจริงๆ จนค่ำมืด

ค่ำมืด หน้าร้านเสริมสวย ผู้คนค่อยบางตา

ธรรมเนียมฝรั่งเย็นวันเสาร์เป็นวันปล่อยผี สาวหนุ่มรุ่นกระทงจะนัดพบกันดื่มเที่ยวกอดกันเป็นคู่เป็นกลุ่มตลอดคืนยันสว่างรุ่งเช้าวันอาทิตย์ จึงไม่ใช่ของแปลกที่พี่ดำกับพวกจะมาทำสวยรวยเสน่ห์ เผื่อถูกตาต้องใจกิ๊กกิ๊ก อาจมีได้มีเสียพากันไปหาความสุขต่อ ตั้งแต่โอบามาขึ้นมาเป็นเพรสซิเดนท์อเมริกา แล้วยังคว้าโนเบลสันติภาพเป็นดีกรีพิเศษ กระแสมืดๆดำๆในอเมริกาและยุโรปกระพือโหมเกินยับยั้ง ถึงยุคคนดำครองเมือง

เสมือนหนึ่งคนขาวต้องหลบกระแสชั่วคราว ปารีสบรรจุคนพวกนี้ไว้ไม่น้อยกว่า 1ใน 3 ไลฟ์สไตล์ของพวกเขาไม่กระทบทัวร์ริสทุกประเภท ต่างคนต่างอยู่ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน พ.ศ.นี้ยุโรปแคร์นักท่องเที่ยวมาก ต้มยำอเมริกาพาดิ่งเหว บอกตรงๆยุโรปยังไงโงหัวไม่ขึ้น รายได้จากการท่องเที่ยวหล่อเลี้ยงฝรั่งเศสทั้งประเทศมานานหลายสิบปีแล้ว

Photobucket

การเดินเล่นดูฮวงจุ้ยละแวกที่พักเป็นสิ่งจำเป็นแรกที่พึงกระทำ เพื่อให้ทราบว่ามีร้านรวง ซุปเปอร์มาร์เก็ตอยู่ตรงไหน สถานีรถไฟหัวลำโพงเล็กใหญ่เป็นอย่างไร รถเมล์สีสวยที่วิ่งไปวิ่งมาวิ่งไปไหน เส้นทางอะไร เดินไปดูแผนที่ไป ตรวจสอบหยั่งเชิงการอ่าน สังเกตป้ายลูกศรที่ชี้ไปชี้มา ชี้ขึ้นชี้ลงบอกถนน ตรอก ซอก ซอย ไปถูกหรือไม่ เดินเล่นผ่านเห็นร้านรวงสารพัดยังเปิดทำการ แปลกตาตื่นใจ น่ายลน่าทัศนาไปเสียทุกอย่าง ร้านเล็กร้านย่อยในปารีสมีมากมายเหลือคณานับ

เดินดูฮวงจุ้ยกันพอหอมปากหอมคอ เดินผ่านร้านข้าวแกงปารีส ดูโหวงเฮ้งไม่เลว ก็เลยแวะชิมเสียหน่อย ร้านข้าวแกงปารีสส่วนใหญ่เจ้าของเป็นคนจีน ไม่ก็เวียดนาม กับข้าวมีให้เลือกหลายอย่างเป็นถาดๆเหมือนบ้านเรา แต่ไม่ยักกะมีไข่พะโล้ กับแกงเขียวหวาน จะนั่งกินที่ร้านหรือซื้อกลับบ้านก็ได้ไม่ว่ากัน เขาคิดราคาตามน้ำหนักนะจ๊ะ ไม่ได้เป็นจานๆ ค่าเสียหายมื้อนี้ 22 ยูโร

กินเสร็จเดินกลับโรงแรม มาถึงวันแรกต้องนอนแต่หัวค่ำ ให้นาฬิการ่างกายปรับสภาพของมันให้เรียบร้อย ตี๋ทนายขอตัวพักผ่อน พรุ่งนี้เจอกันใหม่

ทำอย่างไร ให้ดูดี ยามเดินทางโดยเครื่องบิน

คงไม่มีใครไม่อยากสวย ไม่อยากหล่อ ไม่อยากดูดีในสายตาตนเองและผู้อื่น และเมื่อต้องเดินทางโดยเครื่องบิน ไม่ว่าใกล้หรือไกล ใช้เวลาเดินทางมากน้อยเพียงใด เมื่อถึงจุดหมายปลายทางก็คงไม่มีท่านใดอยากลงจากเครื่องด้วย ผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง ใบหน้าที่อ่อนโรย ทุกท่านก็คงต้องการให้ตนเองดูดี ดูสดใส โดยเฉพาะคุณผู้หญิง ยิ่งถ้าหวานใจ หรือคนพิเศษมารอรับด้วยแล้ว ยิ่งต้องโทรมไม่ได้เด็ดขาด

ข้อแนะนำต่อไปนี้คงเป็นประโยชน์กับทุกท่าน ทุกเพศ ทุกวัย เลือกใช้ตามความเหมาะสมของแต่ละท่านนะคะ

ตามไปอ่านกันว่ามีวิธีอะไรบ้าง

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.